aldatmaq

f.
1. Qəsdən yayındırmaq, başını tovlamaq, yoldan çıxarmaq. Təcrübəsiz adamı aldatmaq asandır. – Aldada bilməmiş dünyanın varı; Bir məslək eşqiylə yaşayanları. S. V..
2. Yalan danışmaq, əsli olmayan bir şeyi doğru bir şey kimi göstərmək. Xacə, aldatma bizləri sözünə! M. Ə. S..
3. Sözünün üstündə durmamaq, vədini yerinə yetirməmək, vədini pozmaq. Gəlməyə söz vermişdi, aldatdı, gəlmədi.
4. Xəyanət etmək (ərinə, arvadına, yoldaşına). Ərini aldatmaq. Arvadını aldatmaq. Yoldaşını aldatmaq. – Məni də arif kimi bəxtim yaman aldatdı… Şəhriyar.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • alıb-aldatmaq — dan. bax aldatmaq 1 və 2 ci mənalarda …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aldatma — «Aldatmaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • baş — is. 1. İnsan bədəninin kəllə və sifətdən ibarət olan yuxarı hissəsi. İri baş. Onun başı ilə bədəni arasında tənasüb yoxdur. – Baş bədənin tacıdır, gözlər onun daş qaşı. (Ata. sözü). // Heyvan bədəninin beyin olan yuxarı və ya ön hissəsi. Toğlular …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • fənd — is. <fars.> 1. Hiylə, kələk, fırıldaq, dolab, qurğu, biclik. Fənd fəndi kəsər, Allah hər ikisini. (Ata. sözü). Dostdan dosta bu nə fənddi? Zülfün boynuma kəmənddi. A. Ə.. Əllafın fəndinə adamlar mat qaldılar. M. C.. Fənd bağlamaq – hiylə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • göz — is. 1. İnsan və heyvanda görmə orqanı. Qara gözlər. Ala gözlər. İri göz. – Xumar xumar baxmaq göz qaydasıdır; Lalə tək qızarmaq üz qaydasıdır. M. P. V.. Arvad . . yaşarmış gözlərini silib ərinin qabağında döyükə döyükə qaldı. S. Rəh.. Göz ağı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • yalan — is. Aldatmaq məqsədi ilə deyilən əsilsiz söz (doğru, gerçək ziddi). Yalan söyləmək. – Surxay öz yalanından utanıb qıpqırmızı oldu. M. Hüs.. Yalan danışmaq – yalançılıq etmək, doğru söyləməmək, danışarkən həqiqəti gizlətmək. <Kişi:> Bütün… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dodu — is. 1. köhn. Keçmişdə: çömçə ilə oynanılan gülməli bir oyun. 2. dan. Hiylə, kələk, fənd. ◊ Dodu vermək dan. – başını tovlamaq, yalan vədlərlə aldatmaq. Dodu gəlmək – aldatmaq, kələk gəlmək, fənd gəlmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • hiylə — is. <ər.> Kələk, fırıldaq, fənd; məkr. <Şah vəzirə:> Vəzir, bu çox qəribə işdir, yəqin burada bir hiylə vardır. Ü. H.. Satqınların hiyləsindən; Neçə kərə; Tarix endi zirvələrdən dərələrə. B. V.. ◊ Hiylə qurmaq (düzəltmək) – biclik… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • iman — is. <ər.> 1. İnanma, dərin inam. <Nüşabə:> Sənə qəlbimdə bir iman vardı; Könlümü şübhə, tərəddüd sardı. A. Ş.. <Kərimxan:> Hələ də öz imanında möhkəm qalmaq istəyirdi. M. İ.. // İslamiyyətdə: dinə, Allahın birliyinə,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aladil — I (Qazax) hiylə ◊ Ala dilə tutmax – aldatmaq. – Üşağı ala dilə tutuf, qarpızın yaxşısını seçif II (Salyan) ikidilli, tez tez sözünü dəyişən. – Nəsib aladil adamdu …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.